نگار

نگارا جانم از هجر تو نالان تا به کی باشد

چو گیسوی تو احوالم پریشان تا به کی باشد

 

بیاد طره ی همچون شب ورخسار چون روزت

شب و روزم پیش دیده یکسان تا به کی  باشد

 

بزن بر خرمنم یک باره آتش همچو پروانه

چو شمعم جان به ناکامی گدازان تا به کی باشد

 

پی  چاه زنخدان و سر زلف  چو زنجیرت

دلم چون یوسف اندر چاه و زندان تا به کی باشد

 

بکن دست رقیب از لعل کوتاه ای پری پیکر

به دست  اهرمن  مهر سلیمان  تا به  کی  باشد

 

در آ از پرده ای مه تافتد خورشید ازگردون

خود این بی سروپا سرگرم جولان تابه کی باشد

 

نمایان ساز رخ  ای شهسوار عرصه  خوبی

صغیر از اشتیاقت مات وحیران تا به کی باشد

/ 0 نظر / 138 بازدید